تبلیغات
**مردمقدس** - و الا خودم برایت مینویسم

و الا خودم برایت مینویسم

شنبه 13 خرداد 1385 10:06 ق.ظ

نویسنده : جواد
ارسال شده در: حرف دلتنگی ،

یادم نرفته است!
گفتی : از هراس ِ باز نگشتن،
پشتِ سرم خاكاب نكن!
گفتی : پیش از غروب ِ بادبادكها برخواهم گشت!
گفتی: طلسم ِ تنهای ِ تو را،
با وِردی از اُراد ِ آسمان خواهم شكست!
ولی باز نگشتی
و ابر ِ بی باران این بغضهای پیاپی با من ماند!
تكرار ِ تلخ ِ ترانه ها با من ماند!
بی مرزی ِ این همه انتظار با من ماند!
بی تو،
من ماندم و الهه ی شعری كه می گویند
شعر تمام شعران را انشاء می كند!
هر شب می آید
چشمان ِ منتظرم را خیس ِ گریه می كند
و می رود!
امشب، اما
در ِ اتاق را بسته ام!
تمام پنجره ها را بسته ام!
حتا گوشهایم را به پنبه پوشانده ام،
تا صدای هیچ ساحره ای را نشنوم!
بگذار الهه ی شعر،
به سروقت ِ شاعران ِ‌دیگر ِ این دشت برود!
می می خواهم خودم برایت بنویسم!
می بینی؟ بی بی ِ دریا!
دیگر كارم به جوانب ِ جنون رسیده است!
می ترسم وقتی كه - گوش ِ شیطان كر! -
از این هجرت ِ بی حدود برگردی،
دیگر نه شعری مانده باشد،
نه شاعری!
كم كم یاد گرفته ام به جای تو فكر كنم،
به جای تو دلواپس شوم،
حتا به جای تو بترسم!
چون همیشه كنار ِ منی!
كنارمی، اما...
صد داد از این «اما»!●




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -